07 maart 2008

AACE (4)

Laatste congresdag, in de keynote werd het one laptop project voorgesteld. Meer info kan je o.m.
vinden op http://laptop.org/. Lijkt een zeer interessant project.
Emily Hixon (Purdue University Calumet, USA) onderzocht of studenten voordeel haalden uit `online video cases`. Enkele van haar conclusies.
Studenten blijken de online videocases te herbekijken en meer tijd aan reflectie besteden. Tevens blijkt het online aanbieden van video-cases sterk tegemoet te komen aan de vraag tot verdere flexibilisering van de programma-organisatie. Daartegenover staat dat er een gemis is naar ` het verkennen van de sfeer` in een klasgroep. Verder misten studenten F2F conversatie met leerlingen en leerkrachten. Tevens vermelden ze als nadeel dat videocases een beperkte scope hebben. Als suggestie werd een `hybride` systeem vooropgesteld.
Sergio Coronado (University of luxembourg, Luxembourg) ging na welke invloed directe , geautomatiseerde feedback (op basis van online `leergedrag` van de student) heeft op de leerresultaten van de student. Uit z`n onderzoek blijkt een hoge correlatie (0,821) tussen pro-actieve feedback en de leerresultaten. Allemaal goed en wel, maar blijft natuurlijk de vraag of met het tracken van de online `historiek` niet in een `Grote Broere Koekeloere` -Zuidafrikaans voor Big Brother :=) – toestanden terecht komen.

1 opmerking:

Jacques zei

De lezing die mij de meeste indruk heeft achtergelaten op dit congres was de lezing van de Keynote spreker Antonio M. Battro, Chief Education Officer van het OLPC-project [ antonio@laptop.org ], met de lezing “The Cognitive Challenges of the One Laptop Per Child Program”, alsook de daaropvolgende gespreksronde met de spreker.
Samenvattend gaat het programma over onderwijs. Wat de titel ook mag insinueren, gaat het niet over toestellen. Het merendeel van de 2 miljard kinderen in de ontwikkelingslanden krijgen geen gepast onderwijs of in vele gevallen zelfs geen onderwijs. Daardoor zijn deze kinderen voorbestemd tot de armoede, zoals hun ouders, een vicieuze cirkel.
Het doel van dit programma is in de armste regio’s van de wereld een onderwijskundige leeromgeving te creëren. Elk kind heeft recht op onderwijs en het programma biedt de mogelijkheid onderwijs te brengen naar kinderen in de armste delen van de wereld. Bovendien wordt ook getracht leerkrachten te ondersteunen.
Centraal blijft ONDERWIJS, onderwijs is kennis delen.
De spreker, dhr. M.Battro, een wereldbekende neurowetenschapper en dokter, refereerde naar de stichter van OLPC, nl Nicholas Negroponte, medestichter en director van het MIT Media Laboratory en de Jerome B. Wiesner Professor of Media Technology [ http://en.wikipedia.org/wiki/Nicholas_Negroponte ]. Zijn ideeën hieromtrent kan je volgen in een 18 minuten presentatie http://www.ted.com/index.php/talks/view/id/41 .
Dhr. Battro besprak de vijf principes van het OLPC-programma, nl. Ownership; Low Ages; Saturation; Connectivity; Free and open source.
Wanneer een project wordt opgezet in een bepaalde communitie in een ontwikkelingsland, krijgt elk kind zijn eigen computer. De eigenaar van de computer is het individueel kind (ownership). Alhoewel wel toelating van de overheid moet gekregen worden, wordt niet via de overheid of niet via bepaalde organisaties de verdeling gedaan. De laptops gaan rechtstreeks naar elk kind in de gemeenschap.
Het onderwijs moet zo vroeg mogelijk starten, dus bij jonge kinderen (low ages), oorspronkelijk vanaf 6 jaar, maar in sommige landen start dit nog vroeger. Daarom zijn de laptops ontwikkeld met een eenvoudige interface met pictogrammen. Dhr. Battro verwees hierbij naar de leerstrategieën, in het bijzonder naar de constructivistische theorieën ivm leren van Jean Piaget [http://en.wikipedia.org/wiki/Jean_Piaget ] en Seymour Papert [http://en.wikipedia.org/wiki/Seymour_Papert ]. Daaruit blijkt dat kinderen van 5 jaar oud al goede onderwijzers zijn. Hierbij refereerde hij ook naar Howard Gardner [http://en.wikipedia.org/wiki/Howard_Gardner ] en zijn theorieën ivm multiple intelligentie. Bij de digital intelligence is “the click option” een essentiële optie, nl de key of evolution. Kinderen moeten voortdurend keuzes maken, “to click or not to click”. De interface van “XO: The Children’s Machine” van het “One Laptop Per Child” is hierop geconcipieerd.
Dhr. Battro vergeleek het onderwijsprogramma met een vaccinatieprogramma uit de medische wereld. Om een ziekte tegen te gaan moet iedereen gevaccineerd worden en dit programma moet voldoende lang aangehouden worden. Bijgevolg is het doel van het OLPC-programma analoog tewerk te gaan maar dan voor onderwijs. Dus elk kind uit de gehele communitie krijgt gratis een OX-laptop. In een gezin van 6 kinderen met de gepaste leeftijd, krijgt elk kind een laptop. Elk kind die de leeftijd bereikt krijgt een laptop. (Saturation). Gevolg: elk kind krijgt dezelfde mogelijkheden ivm onderwijs, geen diefstal, ouders kunnen meegenieten van het onderwijs.
Onderwijs is een laptop hebben. De OX-laptops zijn zeer robust, bestand tegen extreme weersomstandigheden, staan in contact met elkaar, zelfs als ze uitgeschakeld zijn. Kinderen kunnen dus zien wie er in de omgeving is met een OX-laptop. De OX-computers zijn uitgerust met een webcam, de kinderen kunnen met elkaar chatten, en beschikken over alle mogelijkheden om met elkaar contact te leggen ‘Connectivity”, zelfs als er geen internet beschikbaar is. Is er wel draadloos internet mogelijk, dan kunnen de kinderen op het internet aan alle informatie die ze wensen. Een zeer uitgebreid aantal tools zijn ingebracht in deze OX laptops, maar allen gratis software (Free and Open Source). Elk land die meewerkt moet zich engageren om minstens 100 digitale boeken in de computer te steken, zodat op die wijze elk kind thuis over een ruim arsenaal boeken beschikt.
Het project is sedert november 2007 opgestart en er zijn al diverse mooie resultaten te zien. Enkele projecten werden in het gesprek nadien naar voor gebracht, zoals de introductie van het OLPC project in een achtergebuurte in Brazilië. Resultaat: alle kinderen komen nu dagelijks naar school. ’s Avonds komen de ouders ook naar school. De gemeente heeft gezorgd voor gratis wireless toegang tot internet voor deze regio.
Andere projecten lopen in Argentinië, Mexico, Afrika tot zelfs in Afghanistan. Een overzicht van de landen die participeren of interesse betonen kan je vinden op http://www.laptop.org/map.nl.html
Diverse vragen kwamen naar voor hoe leerkrachten konden helpen, over de programma’s, over de ondersteuning.
Het toestel is niet te koop in de handel. Onderhoud van de toestellen is zeer eenvoudig. De toestellen werken op batterijen. Batterijen zijn op te laden op verschillende wijzen, van via manuele handeling tot opladen met zonnecellen. Een service voor herstelling per land is er ook. Bij defect wordt de laptop onmiddellijk vervangen. Gaat een laptop verloren, dan wordt dit via een intern netwerk gemeld en vernietigd het netwerk de laptop.
Veel ondersteuning krijgt het project ook vanuit geneeskundige hoek, want de mogelijkheid om een microscoop (kostprijs 1 dollar) aan te sluiten op de laptop bestaat. Microscoop vergroot 100 keer en is uitermate geschikt voor wateronderzoek, enz… Ministeries van gezondheid zijn dan ook geïnteresseerd in dit project. Meer en meer steden, staten in de USA ondersteunen dit project, diverse individuele personen en organisaties ook. Maar er mag geen commerciële doeleinden achter zitten. Vandaar dat belangrijke instellingen niet meedoen. Het OLPC wordt gefinancieerd door donaties, nl er zijn donaties mogelijk “give a laptop” ofwel “ “give many”.
Voor meer info kan je terecht op de website http://www.laptop.org en op de wiki van de organisatie http://wiki.laptop.org/go/Home .
Verder waren heel wat leerkrachten geïnteresseerd hoe zij dit project konden ondersteunen. Hierbij verwijs ik naar het onderdeel van de wiki waar men een project kan voorstellen: http://wiki.laptop.org/go/Educational_projects